fyul
فیال در سایت واژه یاب
لغت نامه دهخدا
فیال .(اِ) زمینی را گویند که بار اول آن را زراعت کرده باشند. (برهان ). زمینی که اول بار بکارند. (اسدی ). مؤلف نویسند: غلط است و معنی «ابتکار» دارد و در شعر بوشکور که شاهد اسدی است «از فیال » یعنی «ابتکاراً واز روی ابتکار». در حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نسخه ٔ نخجوانی نوشته شده : بزبان به لخیان نخست بود و از فیال یعنی از اول ، از نخست . (یادداشتهای مؤلف )
: پس این داستان کش بگفت از فیال
ابر سیصدوسی وسه بود سال .
فیال در سایت آبادیسمعنی کلمه فیال به فارسی
( اسم ) تیری که پیکان آن دو شاخه باشد.
صاحب فیل و پیلبان
افیال
جمع فیل
فیلان فیول فیله . خزاین و دفاین خود در هم بست و بر پشت افیال و اجمال بسرندست برد