راز ماندگاری" یک ملت"

مجتبی زالی 

     در تاریخ انقلاب اسلامی شخصیتهایی وجود دارند که هر کدام بنا به موقعیت شغلی، تحصیلی، شخصیتی، اعتقادی و..... در حوزه فعالیت خود منحصر به فرد، مثال زدنی و بسیار محبوب می باشند که برای نمونه می توان به استاد مطهری در حوزه اندیشه اسلامی، دکتر چمران در حوزه جهادی و چریکی، دکتر شریعتی در حوزه روشنفکری اسلامی، شهید رجایی به عنوان نماد حاکم ساده زیست و اشاره نمود. نگارنده ضمن ادای احترام به تمامی شهدا و شخصیتها و مسئولان گذشته و حال نظام جمهوری اسلامی، معتقدم شهید والا مقام دکتر بهشتی که به فرموده حضرت امام (رض) «سید الشهدای انقلاب اسلامی» است،جامع ترین شخصیت تاریخ انقلاب، بعد از بنیان گذار آن می باشد. وی یک عالم روشنفکر اسلامی، تحصیل کرده حوزه و دانشگاه، نویسنده و محقق، حقوق دان، از مجاهدین و مبارزین شجاع، از زندان رفته های دوره ستم شاهی، از رهبران انقلاب، مدیری مدبر و دلسوز، کاردان و آگاه به زمان و در عین حال ساده زیست بود. یاد آوری گوشه های مغفول مانده از عقاید و اقدامات ایشان ما را بیشتر و بهتر با اندیشه های ناب و جامعیت این شهید مظلوم آشنا می سازد. او با درایت و هوش سرشار خود و همچنین تحقیق و تفحص بخصوص در ایام حضور در اروپا و مسئولیت چندین ساله در مرکز اسلامی شهرهامبورگ، که با دستور حضرت آیت الله العظمی بروجردی (ره) بدانجا عزیمت نموده بود، به خوبی با تجربه ها ی رایج و موفق جهانی، از جمله حضور و نقش آفرینی احزاب در جوامع آشنا گردیده،  تا جایی که در زمان نایب رئیسی مجلس خبرگان قانون اساسی با نگاهی بلند در گستره ای وسیع و با همراهی نمایندگان، برای به رسمیت بخشیدن فعالیت احزاب، گروه ها و دستجات سیاسی در قالب تصویب اصولی از قانون اساسی موفق گردید.

     ایشان وجود احزاب مختلف را در نظام های مردم سالار مفید و بلکه ضروری می دانست، تا آنجا که خود به همراه تنی چند از یاران انقلاب «حزب جمهوری اسلامی» را تاسیس و با رأی شورای مرکزی آن دبیر کل حزب گردید. وی می دانست منشأ امنیت در جامعه اسلامی و جوامع متمدن بشری تنها قدرت حاکمان نیست، لذا بر همین اساس و با انتشار روزنامه جمهوری اسلامی به عنوان ارگان و زبان حزب، معتقد بود وجود احزاب و مطبوعات مستقل نه تنها تهدیدی برای هیچ نظام مردمی تلقی نمی شود بلکه برای مبارزه با فساد و سوء استفاده از قدرت، دست اندازی به اموال عمومی، افشای اعمال و رفتارهای فراقانونی ضروری نیز می باشد. وی بدون متهم کردن احزاب به وابستگی به بیگانگان و ضد مردمی خواندن آنها، یکی از موثر ترین راه حل های رفع مشکلات کشور را پذیرش تکثر، به رسمیت شناختن مخالف و احترام به افکار همه ایرانیان  می دانست و معتقد بود تنها احزابی غیر قانونی و ضد مردمی و توطئه گر هستند که عملا در جهت ضربه زدن به کشور و در مسیراقدام به سرنگونی نظام گام بردارند و اثبات این موضوع هم فقط از طریق دادگاه امکان پذیر خواهد بود. جالب اینکه وی به عنوان رئیس قوه قضاییه آگاهانه به مخالفان و منتقدان نظام اجازه فعالیت تشکیلاتی می داد، با اینکه به خوبی می دانست ایران به عنوان یک کشور تازه انقلاب کرده فاقد دستگاه های اطلاعاتی و امنیتی و ثبات داخلی است و با شهادت خود، هزینه سنگین اعتقاد به تکثر و آزادی و چند صدایی در جامعه که در نهایت ثبات و بقای نظام اسلامی را در پی داشت پرداخت نمود.

      نکته ظریف تر اعتقادی و شخصیتی این مدیر روشن ضمیر این بود که در کشور اسلامی نه تنها با فعالیت احزاب غیر الهی و مادیگرا و مشخصا مارکسیست ها که در چارچوب قانون فعالیت می کردند مخالفتی نمی نمود بلکه از طریق صدا وسیمای جمهوری اسلامی، با اتکا به غنای تعالیم اسلامی با بزرگان و تئورسین های آنها در فضایی کاملا برابر و آزاد به مناظره می پرداخت . حریت و آزادمنشی این یار امام (رض) در مواجهه و مناظره با مخالفین اسلام و انقلاب، چنان حربه تبلیغات ضد آزادی و خفقان دشمنان را بی اثر و ابتر نمود که برای خود چاره ای جز حذف فیزیکی ایشان و خارج کردن خار از چشم خود ندیدند. نگاه متعالی شهید بهشتی به مقوله احزاب تا بدانجا بود که وی حزب را که مکانی جهت فعالیتهای سیاسی و اجتماعی بود معبد خود خواند، همان مکانی که انفجار مهیب شامگاه هفتم تیر ماه سال 1360 به معراج او و همفکرانش تبدیل و آنها را از فرش به عرش برد و تا ابد بهشتی نمود. میراث گران بهای این مرد خدا برای آحاد جامعه بخصوص مسئولان و کارگزاران نظام، صبوری، تدبیر، متانت، منطق، رافت اسلامی و تحمل مخالفین و منتقدین در جامعه است چرا که این شیوه در راستای رفتار علوی و ضامن امنیت، ثبات و پایداری کشور و خنثی کننده همه توطئه های دشمنان ایران زمین خواهد بود. در خصوص شخصیت جامع الاطراف این شهید جاوید و ماندگار همین بس که مقتدایش او را" یک ملت" نام نهاد .

منبع : از صارم بروجرد